Skip to content

Kliniczne problemy z wykonywaniem eutanazji i samobójstwem lekarskim w Holandii czesc 4

2 miesiące ago

87 words

Problemy kliniczne związane z eutanazją i samobójstwem wspomaganym przez lekarza. Tabela 3 pokazuje częstość występujących problemów klinicznych. Problemy techniczne wystąpiły w 35 przypadkach (5 procent), komplikacje w 24 przypadkach (4 procent), a problemy z ukończeniem w 44 przypadkach (7 procent). W 10 przypadkach wystąpił więcej niż jeden typ problemu. Wspomagane samobójstwo było częściej związane z każdym rodzajem problemu niż eutanazja (p = 0,03, p = 0,03, a p = 0,001). Lekarze ogólni i lekarze domowi opieki częściej niż specjaliści zgłaszali problemy techniczne (P <0,001) i problemy z ukończeniem (P = 0,04). Doustne lub doodbytnicze podawanie leków było bardziej prawdopodobne niż podawanie pozajelitowe w związku z problemami technicznymi (P = 0,003) i problemami z ukończeniem (P <0,001). Tabela 4. Tabela 4. Specyficzne problemy techniczne, komplikacje i problemy z ukończeniem. Tabela 5. Tabela 5. Odstęp od podania pierwszego leku do śmierci i ocena odstępu lekarskiego. Konkretne informacje na temat zgłoszonych problemów przedstawiono w Tabeli 4. Najczęstszymi problemami technicznymi były trudności ze znalezieniem żyły, w której można wstrzyknąć lek i trudności w podawaniu leku doustnego. Najczęściej wymienianymi komplikacjami były skurcze lub mioklonie i nudności lub wymioty. Najczęstszymi problemami z uzupełnieniem były dłuższe niż oczekiwano przerwy między podawaniem leków a śmiercią i brakiem wywołania stanu śpiączkowego. Tabela 5 pokazuje odstępy czasu pomiędzy podaniem leku (lub pierwszego leku, jeśli było więcej niż jednego) a śmiercią pacjenta, a także ocenę lekarza, czy przerwa była krótsza niż oczekiwana, dłuższa niż oczekiwano, czy też spodziewany.
Interwencja lekarza w przypadkach wspomaganego samobójstwa
W 21 przypadkach, w których zamiarem było udzielenie pomocy w samobójstwie, lekarz podał śmiertelny lek. W 12 z tych przypadków jako przyczynę interwencji lekarza wskazano problem z uzupełnieniem: przerwa między podaniem leku a wystąpieniem śpiączki lub śmierci była zbyt długa (w 9 przypadkach), pacjent nie zapadł w śpiączkę po biorąc pierwszy lek (w 1), lub pacjent obudził się ze śpiączki (w 2). W pięciu innych przypadkach lekarz interweniował, ponieważ pacjent miał trudności z przyjmowaniem wszystkich doustnych leków; na przykład jeden pacjent wymiotował po przyjęciu pierwszego leku, a jeden pacjent zasnął przed przyjęciem wszystkich leków. W czterech przypadkach nie podano konkretnego powodu interwencji lekarza.
Dyskusja
Okazało się, że czasami pojawiały się problemy kliniczne z wykonywaniem samobójstw i eutanazji wspomaganych przez lekarza. Problemy zgłaszane przez lekarzy często dotyczyły dłuższego niż oczekiwano okresu między podaniem śmiertelnego leku (lub pierwszego leku, jeśli podawano więcej niż jeden) a śmiercią pacjenta. Zasadniczo częściej zgłaszano problemy w przypadku samobójstwa wspomaganego niż w przypadku eutanazji. Odpowiedzialny lekarz postanowił podać śmiertelne leki w 21 z 114 przypadków, w których pierwotnym zamiarem było jedynie udzielenie pomocy w samobójstwie.
[patrz też: radioskopia, efawirenz, struna bebenkowa ]
[patrz też: mzk stargard rozkład jazdy, dni stargardu szczecińskiego 2015, reasec ]

0 thoughts on “Kliniczne problemy z wykonywaniem eutanazji i samobójstwem lekarskim w Holandii czesc 4”

  1. [..] odnosnik do informacji w naukowej publikacji odnosnie: odszkodowania za błędy medyczne[…]