Skip to content

Porównanie ciągłej stymulacji wzgórza i talamotomii w celu powstrzymania ciężkiego drżenia ad 5

1 miesiąc ago

498 words

Wyniki na Frenchay Activity Index na linii bazowej i podczas sześciomiesięcznej wizyty kontrolnej zgodnie z kuracją. Wartości linii bazowej wykreślono względem wartości uzyskanych podczas sześciomiesięcznej wizyty kontrolnej. Wyższe wyniki wskazują na lepszą funkcję. Zakres zmian dla poszczególnych pacjentów odpowiada odległości symbolu od linii ukośnej. Pacjenci z jednostronnym drżeniem mieli wyższe wyniki w indeksie aktywności w języku francuskim na linii podstawowej niż pacjenci z obustronnym drżeniem (Tabela 1). Średnie wyniki w punkcie wyjściowym były podobne u pacjentów z chorobą Parkinsona iu osób z drżeniem samoistnym, a najniższe u osób ze stwardnieniem rozsianym. Średni wynik w grupie stymulacji wzgórzowej wzrósł z 31,4 na linii podstawowej do 36,3 na sześć miesięcy. Średni wynik w grupie talamotomii wzrósł z 32,0 do 32,5. Na rycinie 1, indywidualne wyniki dla Frenchay Activity Index podczas sześciomiesięcznej wizyty kontrolnej wykreślono względem wyników podstawowych.
Tabela 2. Tabela 2. Zmiany w wynikach dla Frenchay Działania Indeks od linii podstawowej do sześciomiesięcznej wizyty kontrolnej. Tabela 2 pokazuje zmiany w wynikach dla Frenchay Activity Index z linii podstawowej do sześciomiesięcznej wizyty kontrolnej dla wszystkich pacjentów, jak również dla różnych podgrup. Stwierdzono istotną różnicę wynoszącą 4,4 punktu (przedział ufności 95%, 2,0 do 6,9) w zakresie poprawy po operacji między grupą talamotomii a grupą stymulacji wzgórzowej, przy większej poprawie w tej drugiej grupie. Stymulacja grzbietowa spowodowała również większą poprawę niż talamotomia u pacjentów z obustronnym drżeniem, z jednostronnym drżeniem, z chorobą Parkinsona i tymi z drżeniem samoistnym, ale nie u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym.
Wyniki analizy wieloczynnikowej, po dostosowaniu do podstawowych cech wieku, płci, przyczyny drżenia, nasilenia choroby i wyników w Indeksie aktywności Frenchay, były podobne do wyników bezwarunkowej analizy jednowymiarowej. Pacjenci przypisani do stymulacji wzgórzowej mieli większą poprawę wyników niż pacjenci poddani zabiegowi talamotomii (różnica między grupami 5,1 punktu, 95 procent przedziału ufności, 2,3 do 7,9).
Drżenie
Tabela 3. Tabela 3. Nasilenie drżenia na linii podstawowej i podczas sześciomiesięcznej wizyty kontrolnej. Wartości drżenia na linii podstawowej i podczas sześciomiesięcznej wizyty kontrolnej wymieniono w Tabeli 3. Nie było istotnej różnicy między tymi dwiema grupami na linii podstawowej lub podczas sześciomiesięcznej wizyty kontrolnej. Całkowite zahamowanie drżenia (stopień 0) lub prawie całkowite zahamowanie (stopień 1, określony jako sporadyczny, lekkie drżenie) uzyskano u 27 z 34 pacjentów w grupie talamotomii i u 30 z 33 pacjentów w grupie stymulacji wzgórza. Dane dotyczące drżenia nie były dostępne dla pacjenta z chorobą Parkinsona, który zmarł z powodu powikłań implantacji elektrod. Leczenie zmniejszyło lub wyeliminowało drżenie z większym powodzeniem u pacjentów z chorobą Parkinsona iu pacjentów z drżeniem samoistnym niż u osób ze stwardnieniem rozsianym. Bezpośrednio po zabiegu talamotomii u wszystkich pacjentów wystąpiło drżenie, ale po sześciu miesiącach u 6 pacjentów wystąpiło lekkie drżenie, au jednego wystąpiło umiarkowane drżenie
[więcej w: efawirenz, budowa asteniczna, nerw strzałkowy powierzchowny ]
[podobne: badanie mykologiczne, dni stargardu 2015, balneolog ]

0 thoughts on “Porównanie ciągłej stymulacji wzgórza i talamotomii w celu powstrzymania ciężkiego drżenia ad 5”

  1. [..] Oznaczono ponizsze tresci z artykulu oryginalnego: dom pogrzebowy warszawa[…]

  2. może ktoś wie, jak szybko (w dniach) można i należy podjąc rehabilitację u chorego z nadciśnieniem